MEDYTUJĄCY UMYSŁ  1 

Związek Buddystów Zen "Bodhidharma"


Rosi Philip Kapleau

Rosi (mistrz zen) Philip Kapleau urodził się 20 sierpnia 1912 roku w New Haven w stanie Connecticut w Stanach Zjednoczonych. Po ukończeniu studiów prawniczych przez szereg lat pracował jako reporter sądowy. W 1945 roku został głównym amerykańskim sprawozdawcą sądowym z procesów zbrodniarzy hitlerowskich w Norymberdze i z procesów japońskich zbrodniarzy wojennych w Tokio. Świadectwa zbrodni przedstawione w obu tych procesach głęboko nim wstrząsnęły budząc fundamentalne pytania dotyczące znaczenia życia i śmierci. Porzucił swój zawód i w wieku 41 lat rozpoczął w Japonii praktykę zen kolejno u trzech wybitnych mistrzów tej dyscypliny. Po pięciu latach wysiłków osiągnął oświecenie, a po dalszych ośmiu został wyświęcony na kapłana i uzyskał pozwolenie nauczania. W 1966 roku powrócił do USA i tam w Rochester w stanie New Jork założył znany już szeroko na świecie Ośrodek Zen. Przy ośrodku afiliowanych jest wiele grup w: USA, Kanadzie, Meksyku, Kostaryce, Kolumbii, Hiszpanii, Niemczech, Szwecji i Polsce. W czasie jego pierwszej wizyty w naszym kraju w 1975 roku uformowała się grupa osób podążająca Drogą Buddy. W grudniu 1980 roku grupa ta uzyskała status prawny jako Związek Buddystów Zen "Sangha" w Polsce. Rosi Philip Kapleau jest autorem czterech książek: "Trzy filary Zen" (1965), "Koło Śmierci" (1972), "Zen: świt na zachodzie" (1979) i "Ochraniać wszelkie życie" (1980). Zmarł 6 maja 2004 roku w Rochester.


Więcej informacji na stronach: www.RochesterZenCenter.org



Sensei Sunya Kjolhede

Nasza nauczycielka, Sensei Sunya Kjolhede, jest wyświęconą spadkobierczynią Dharmy Rosiego Philipa Kapleau, założyciela ośrodka zen w Rochester, USA. Praktykuje zen od ponad 35 lat i opiekuje się wspólnotami zen w Stanach Zjednoczonych i w Polsce. Mąż Sensei, Lawson Sachter, także jest wyświęconym przez Rosiego Philipa Kapleau nauczycielem zen. Mają czworo dorosłych dzieci. Po wielu latach praktyki w Rochester, w 2003 roku przenieśli się pod Asheville w górach Północnej Karoliny, gdzie stworzyli własny ośrodek, stanowiący główną siedzibę sanghi Windhorse Zen Community.


Starają się integrować tradycyjną praktykę zen z życiem rodziny i społeczności, a także zaangażowaniem w sprawy społeczne i pracą na rzecz ochrony środowiska. Mówią, że pracują na macie i w świecie. Prócz tego Sensei przeszła szkolenie w dziedzinie duszpasterstwa klinicznego i przez jakiś czas służyła jako kapelan na oddziale poparzeń w dużym szpitalu w Rochester, NY. Pracowała też jako profesjonalna bajarka.


Podstawą kontynuowanego przez Sensei stylu treningu zen jest medytacja (zazen) łącząca aspekty dwóch głównych szkół zen - Rinzai i Soto. Codzienne "siedzenia" i okresowe dłuższe odosobnienia stają się drogą do zgłębiania złudzenia niezmiennej, oderwanej jaźni, umożliwiając dokonywanie prawdziwych, trwałych zmian w życiu osób praktykujących i w otaczającym ich świecie. Sensei konsekwentnie odrzuca stary model patriarchalny i hierarchiczny, który prowadzi do nadużyć władzy. Tworzy nową strukturę sanghi, opartą na modelu egalitarnym i wspólnotowym. Wprowadziła między innymi tradycję Kręgu, podczas którego omawiane są istotne sprawy osobiste i relacyjne członków sangowej społeczności. Od 1994 roku Sensei Sunya przyjeżdża regularnie do Polski jako duchowy przewodnik naszej Sanghi. Dwa lub trzy razy do roku prowadzi kilkudniowe odosobnienia zen (sesin), na których codziennie wygłasza mowę Dharmy (teisio) i odbywa z uczestnikami indywidualne spotkania dotyczące praktyki (dokusan).


Dzięki jej inspiracji kontynuujemy i pogłębiamy praktykę zen oraz uczymy się budować naszą społeczność poprzez tworzenie więzi wspierających praktykę.



JAK POWSTAŁA NASZA SANGHA?

We wczesnych latach siedemdziesiątych dotarły do Polski kopie książki Philipa Kapleau "Trzy filary zen". Pierwszych prób tłumaczenia dokonała grupa przyjaciół z hippisowsko-artystycznych kręgów Katowic, Warszawy i Krakowa. Ludzie ci podjęli także pierwsze próby praktyki na własną rękę.. Wkrótce grupa rozrosła się do kilkudziesięciu osób i stworzyła pierwsze w Polsce zendo w Katowicach. Przez z górą dwa lata w zendo tym trwała pełna zapału i surowej dyscypliny praktyka, zanim rosi Kapleau odpowiedział na usilne prośby i w sierpniu 1975 roku przyjechał do Polski. Wówczas w Katowicach odbyło się historyczne, pierwsze w Polsce sessin (okres intensywnej, kilkudniowej medytacji zen pod kierunkiem nauczyciela). Wydarzenie to niewątpliwie wyznacza początek buddyzmu w Polsce w jego zorganizowanych i liczebnie znaczących przejawach. Trzon wszystkich innych polskich grup buddyjskich, które następnie zaczęły powstawać, stanowili ludzie, którzy rozpoczęli swoją praktykę w katowickim Kole Zen - jak nazywał się wówczas nasz aktualny Związek Buddystów Zen "Bodhidharma". Wzmocniona pierwszym sessin grupa zbudowała swój wiejski ośrodek na prywatnej działce w Górach Świętokrzyskich, gdzie przez wiele lat w lecie odbywały się sessin prowadzone przez rosiego i jego asystentów. W pozostałym czasie wiernie służyło grupie katowickie zendo. W tym okresie wielu członków grupy własnym sumptem dociera do Rochester.


Ciągle nie zarejestrowana grupa zmaga się z formalnymi kłopotami i brakiem zaufania ze strony administracji. Wreszcie w grudniu 1980 roku zostaje zarejestrowana w Urzędzie d/s Wyznań jako stowarzyszenie religijne. W tym czasie centrum sanghi przenosi się do Warszawy. Ciągle nie mamy miejsca wspólnej praktyki, które byłoby wspólną własnością. Kupujemy w końcu dom w Przesiece koło Jeleniej Góry i tam, w prymitywnych warunkach, organizujemy letnie sessin. Wydarzenia wczesnych lat osiemdziesiątych powodują, że wielu z nas wyjeżdża w świat. Mimo to w tym okresie sangha rozwija się i dojrzewa. W 1985 roku Ośrodek w Rochester przekazuje nam darowiznę na zakup domu. W 1985 roku, we wrześniu, rozpoczyna pracę Ośrodek ZBZ "Bodhidharma" w Falenicy pod Warszawą. W tym samym roku nasze wydawnictwo "Pusty Obłok" wydaje swoją pierwszą książkę! "Zen świt na Zachodzie".


Równolegle z rozwojem ośrodków centralnych Zen (Katowice - Kamieńczyk - Przesieka - Falenica) funkcjonować zaczęły lokalne miejsca praktyki w kilku większych miastach Polski (m.in. we Wrocławiu, gdzie w latach 1975-1982 członkowie i sympatycy Sanghi tworzyli miejsca praktyki w prywatnych mieszkaniach). W 1982 roku we Wrocławiu władze miasta przekazują na potrzeby Związku lokal przy ul. Jastrzębiej 11/1. Od 1982 roku do 1999 trwa kapitalny remont lokalu i jego adaptacja dla potrzeb praktyki Zen. Od 1990 do chwili obecnej Wrocławski Ośrodek Zen przy ul. Jastrzębiej 11/1 funkcjonuje jako oddział Związku Buddystów Zen Bodhidharma. W tym czasie w Ośrodku odbywało się wiele spotkań i warsztatów z mistrzami Zen. Ośrodek stał się miejscem regularnej praktyki, jak również miejscem spotkań wielu ludzi związanych z buddyzmem. Ośrodek użycza również do praktyki sali medytacyjnej innym grupom buddyjskim. W ostatnim czasie w Ośrodku powstało szereg inicjatyw związanych z propagowaniem kultury buddyjskiej (m.in. przegląd filmów o tematyce buddyjskiej, organizowany wspólnie z grupą buddyjską Bon.




1
autorzy