MEDYTUJĄCY UMYSŁ  1 

Buddyjski Związek Diamentowej Drogi
Linii Karma Kagyu





Tło Hstoryczne


Historyczny Budda Siakjamuni przekazał wiele różnych rodzajów nauk, odpowidających różnym zdolnościom istot. Całość nauk można pdzielić na dwie karegorie - Sutrajanę i Tanrajanę. Choć Budda udzielał nauk wyłącznie ustnie, jego pierwsi uczniowie spisali je wszysckie i dzięki temu zchowały się one w oryginlnej postaci. Istnieje również wiele tekstów objaśniających nauki Buddy, autorstwa różnych mistrzów buddyjskich. Nacisk kładziono w nich zawsze na autencyzność i preyzję przekazu nauk. Na przestrzeni stuleci, kolejni uczniowie stawali się mistrzami, zapoczątkowując różne linie przekazu o własnym, specyficznym charakterze. Buddyzm tybetański zwiera wszystkie nauki pochodzące z Indii, przełożone na język Tybetański dzięki wysiłkowi Tybetańskich tłumaczy i indyjskich miscrzów. Był to fundament, który zapewnił buddyzmowi w Tybecie rozkwit aż do połowy wieku XX.



Najwyższą szczodrością
jest dawanie radości


Atiśa (982-1054)


W VIII wieku tybetanski król Trisong Detsen zaprosił do swego kraju dwóch mistrzów z Indii, Guru Rinpocze i Szantarakszitę. Jednoczesnie kazał przetłumaczyć na tybetański ważne teksty buddyjskie. Ta działalność w dziedzinie nauk i tłumaczeń dała początek tradycji Njingma, "starej szkole". Wiek XI był drugim okresem tłumaczeń. Zrewidowano wówczas dawną terminologię i dokonano nowych przekładów. Tradycje, które opierają się na przekazie z tego okresu, nazywane są Sarma, "nową szkołą", Najbardziej znane z nich to Kagyu, Siakja i Gelug.



Guru Rinpocze (ok. 730-810)


Linia przekazu

Karma Kagyu, jedna z czterech głównych szkół buddyzmu tybetańskiego, jest linią przekazu jogicznego. Zawiera nauki starej szkoły (Njingma) i nowej (Sarma).. Zorientowana zdecydowanie na praktykę, nazywana jest szkołą "ustnego przekazu" lub "doskonałości". Początki Kagyu sięgają IX wieku, czasów rozkwitu buddyzmu tantrycznego w Indiach. Pierwszym nauczycielem tej tradycji był wielki jogin Tilopa. Tilopa otrzymał przekaz bezpośrednio od Dordże Czanga (Budda Dzierżący Diament). Tilopa przekazał nauki swojemu uczniowi Naropie, który stworzył z nich system medytacji znany jako "Sześć Jog Naropy", uważany za rdzeń linii Kagyu. Naropa udzielił przekazu Marpie, Wielkiemu Tłumaczowi, który odbył pieszą podróż do Indii w poszukiwaniu wskazówek do praktyki, a następnie wrócił do Tybetu, by rozprzestrzeniać Dharmę w ojczyźnie. Marpa był pierwszym Tybetańczykiem, który otrzymał nauki Kagyu. Uczeń Marpy, Milarepa, był jednym z największych joginów Tybetu. Zanim zaczął praktykować musiał najpierw wiele lat ciężko pracować, by pozbyć się negatywnej karmy, którą zgromadził. Historia jego życia jest bardzo popularna wśród praktykujących na całym świecie. Trudna młodość po śmierci ojca, zemsta na nieuczciwym wuju i ciotce i w końcu szczere pragnienie podążania ścieżką Dharmy. Milarepa spędził długie lata na samotnej medytacji w jaskiniach i osiągnął głębokie urzeczywistnienie. Jego nauki zawarte są m.in. w zbiorze stu tysięcy pieśni. Milarepa zmarł w wieku lat osiemdziesięciu, po udzieleniu przekazu Gampopie, lekarzowi z Dhagpo. Gampopa był pierwsym mnichem w tradycji Kagyu i stworzył podstawy systemu monastycznego tej szkoły. Przekazał również nauki w formie pisanej. Jego najważniejszy tekst to "Klejnotowa ozdoba wyzwolenia", opis stopniowej ścieżki ku wyzwoleniu. Trzech najbliższych uczniów Gampopy dało początek czterym głównym i ośmiu pomniejszym szkołom buddyzmu tybetańskiego. Główne szkoły złączyły się w szkołę Kagyu, której zwierzchnikiem jest Karmapa, pierwszy świadomie inkarnujący się lama Tybetu.


Dysum Ciempa, I Karmapa, był najwybitniejszym z uczniów Gampopy. Już za młodu przejawiał on wielką moc i czystość duchowego urzeczywistnienia, a w wieku lat szesnastu otrzymał w darze od dakiń Czarną Koronę, wyraz i źródło wszechwiedzy oświecenia. Korona przekazywana była kolejnym inkarnacjom Karmapy. Wszyscy Karmapowie pracowali niestrudzenie, rozprzestrzeniając nauki Buddy. Karmapowie są uważani za emanacje bodhisattwy Czenreziga (skt.: Awalokiteśwara).



Tilopa (988-1069)

Marpa (1012-1097)

Milarepa (1052-1135)

III Karmapa Rangdziung Dordże (1284-1339)

XVI Karmapa Rangdziung Rigpe Dordże (1924-1981)

XVIII Karmapa Trinlej Taje Dordże

Żyć i umrzeć bez żalu
- oto moja jedyna religia.


Milarepa (1052-1135)




Historia współczesna


W ubiegłym stuleciu, za życia XVI Karmapy Rangdziung Rigpe Dordże, na całym świecie powstało wiele ośrodków Dharmy, w tym Karmapa International Buddhist Institute w Indiach. Na Zachodzie ponad 550 ośrodków szkoły Kagyu założył, na osobistą prośbę Karmapy, Lama Ole Nydahl, pierwszy zachodni nauczyciel buddyzmu tybetańskiego. Wszystkie te miejsca służą ludziom pragnącym poznawać i praktykować nauki Buddy. XVI Karmapa, podobnie jak jego poprzednicy, był przede wszystkim przywódcą duchowym, toteż nie angażował się w działania zmierzające do odzyskania przez Tybet wolności. Zamiast tego poświęcił swe wysiłki zachowaniu w niezmienionej postaci duchowej tradycji Tybetu, przyczyniając się tym samym do podtrzymania unikalnej kultury swego kraju. Obecnie głową szkoły Karma Kagyu jest XVII Karmapa Trinlej Taje Dordże, odnaleziony jako inkarnacja XVI Karmapy w roku 1992, przez najwyższego o nim lamę tej linii, Szamara Rinpocze.




Radości zmysłów służą joginowi tak,
jak woda nawadniająca pola.


IX Karmapa Wangczuk Dordże (1556-1603)




Buddyzm jest po prostu metodą.
Nie opiera się na tym, co ktoś powiedział
lub na wierze: opiera się na faktach.
Próbując przy użyciu tej metody dotrzeć
do prawdy, posługujemy się nie tylko
naukami buddyjskimi. Korzystamy
również z innych źródeł, z wszeklich
nauk dawanych nam przez ten świat,
nie przywiązując się do żadnej z nich.


XVII Karmapa Trinlej Taje Dordże


Diamentowa Droga we Wrocławiu

Ośrodek medytacyjny we Wrocławiu istnieje od 1984. Jego siedziba od pięciu lat znajduje się przy licy Ruskiej w centrum Dzielnicy Wzajemnego Szacunku. Fakt ten nie tylko terytorialnie sytuuje buddyzm w obrębie obszaru, gdzie mają swoje siedziby główne wyznania obecne we Wrocławiu, lecz także w wymiarze symbolicznym, wskazującym na aspekt tolerancji i możliwości pokojowego współistnienia.



Medytacje odbywają się w ośrodku kilka razy w tygodniu, oprócz tego przynajmniej raz w miesiącu mają miejsce wykłady na temat podstaw buddyzmu Diamentowej Drogi we Wrocławiu, grupa tworząca ośrodek liczyła kilka osób. Obecnie liczy około 150 członków i sympatyków uczęszczających na medytacje i wykłady. Liczba osób jednak stale się zwiększa, ponieważ z roku na rok rośnie zainteresowanie naukami Buddy.



Jako oficjalny ośrodek buddyjski bierzemy udział w życiu miasta. Dwukrotnie, w 2006 i 2007 roku uczestniczyliśmy jako jedno z wyznań w Spotkaniach Kultur w Dzielnicy Wzajemnego Szacunku.


Był to cykl imprez mających na celu propagowanie idei zgodnego sąsiedztwa między religiami i kulturami. W 2007 rok uczestniczyliśmy także w konferencji naukowej “Buddyzm spotyka zachód’, organizowanej przez Dolnośląską Szkołę Wyższą i Uniwersytet Wrocławki


Cyklicznie organizujemy wykłady otwarte na Uniwersytecie Wrocławskim mające na celu przybliżenie tematyki buddyjskiej szerszej publiczności. Imprezom publicznym, w których bierzemy udział, z reguły towarzyszą wystawy lub pokazy filmów w ośrodku, prezentujących kulturę i sztukę związaną z buddyzmem.





Nigdy nie pozwalajcie ludziom upaść, przeciwnie, sprawiajcie by wzrastali. Buddyzm naucza o współczuciu, a nie o litości. Pomaga ludziom, czyniąc ich silnymi i pozwalając im stanąć na własnych nogach.


Lama Ole Nydahl (fragment wywiadu)



1
autorzy