MEDYTUJĄCY UMYSŁ  1 

Związek Buddyjski Khordong




Pierwsza w Polsce Ceremonia Ofiarowania Lampek Maślanych odbyła się we Wrocławiu w 1995 roku. Od tego czasu praktyka następuje co roku, zawsze w intencji pokoju na świecie.



28.06 - 10.07.2008 w Ośrodku Medytacyjnym Drophan Ling w Darnkowie odbędzie się XII Ceremonia Ofiarowania Lampek Maślanych, poprowadzi ją Migme Lama.




Działalność Związku

Związek Buddyjski Khordong od 1995 jest członkiem Polskiej Unii Buddyjskiej, zrzeszającej siedem związków buddyjskich w Polsce.


W swej działalności współpracuje m.in. z indyjskim, niemieckim, francuskim, szwajcarskim i innymi oddziałami Chimed Rigdzin Society, Mahabodhi Society w Indiach (największą buddyjską organizacją na świecie), Helsińską Fundacją Praw Człowieka, Stowarzyszeniem Przyjaciół Tybetu, Parlamentarnym Kołem Przyjaciół Tybetu.


Statutowo określonym celem Związku jest studiowanie nauk Buddy, praktykowanie medytacji dla zrozumienia prawdziwej natury umysłu i rozwoju wewnętrznego jednostki oraz harmonijna współpraca ze światem zewnętrznym.


Cele te realizowane są poprzez organizowanie spotkań z nauczycielami buddyzmu tybetańskiego, kursów i medytacji, prowadzenie działalności wydawniczej oraz informacyjnej.



Związek liczy obecnie ok. 80 członków i przeszło trzykrotnie więcej sympatyków. Od 1995 roku realizuje projekt budowy klasztoru Khordong - miejsca, w którym kultywowana będzie tradycja Chimed Rigdzina Rinpocze, zgromadzone zostaną skarby ginącej kultury tybetańskiej, zarówno materialnej, jak i duchowej. Na terenie przyszłego klasztoru co roku odbywa się Ceremonia Ofiarowania Lampek Maślanych w intencji pokoju na świecie, a także inne spotkania medytacyjne, prowadzone przez kwalifikowanych lamów. Uczestniczą w nich zarówno Polacy, jak i goście z wielu krajów.



Buddzym Tybetański Ningmapa

Ningmapowie nie są zainteresowani strukturą organizacyjną, hierarchią czy formalizmem i teoretyczną dialektyką, dalece bardziej ceniąc sobie prostotę i naturalność; zawsze podkreślają związek nauk, które studiują, z bezpośrednią pracą z umysłem. Najprostsze, a zarazem najwyższe i najgłębsze nauki Ningmapy to Dzogczen (dosł. "wielka doskonałość"), sprowadzające umysł do naturalnego stanu, pozbawionego iluzji i zaciemnień.

[na podstawie "Hidden Teachings of Tibet" Tulku Thondupa Rinpocze]



Khordong Terczien Tulku Czime Rigdzin Rinpocze


Czime Rigdzin Rinpocze był jednym z ostatnich tybetańskich mistrzów wykształconych w dawnym Tybecie. Urodził się w roku 1922. Wcześnie został rozpoznany jako inkarnacja wielkiego mistrza szkoły Ningma - Nudana Dordże. Rozpoznania dokonał rdzenny nauczyciel Rinpocze - Tulku Tsorlo oraz dziewięciu innych mistrzów: XIII Dalajlama, Minling Triczien, Sakja Triczien, Jogczien Pema Rigdzin, Pamczen Ertini, Awam Terczien, Do Kjentse, Terczien Sogial, Szieczien Orgien Czemcziog.W wieku czterech lat Rinpocze intronizowano w Klasztorze Khordong we wschodnim Tybecie, gdzie zdobył pełne tradycyjne wykształcenie. Studiował gramatykę, architekturę, mandalę, medycynę, filozofię i tantry. Od siódmego roku życia manifestował siddhi, czyli oświecone właściwości. Wtedy też odkrył swoją pierwszą termę - nauki ukryte w VIII wieku n.e. przez Padmasambhawę i jego uczniów. W wieku 19 lat zakończył edukację, otrzymując tytuł Dordże Lopon Czenpo, stanowiący odpowiednik doktoratu. Następnie, idąc za radą swojego nauczyciela, opuścił klasztor i odbył tradycyjne trzyletnie odosobnienie w Tso Pema. Potem pielgrzymował do świętych miejsc Indii, Tybetu, Sikkimu i Bhutanu.W latach 1954-1984 piastował stanowisko profesora języka, kultury i filozofii tybetańskiej na Uniwersytecie Rabindranatha Tagore w Szantiniketan, gdzie kierował Katedrą Tybetologii. Stamtąd wspomagał rodaków, którzy po chińskiej inwazji na Tybet i po rewolucji kulturalnej emigrowali do Indii. Rinpocze był prawdopodobnie jednym z pierwszych tybetańskich lamów, którzy przybyli na Zachód - w 1958 został zaproszony przez prof. Tucciego, słynnego tybetologa, na Uniwersytet w Rzymie, a następnie przez prof. H. Hoffmana na Uniwersytet w Monachium. Dzięki temu ukończono wiele tłumaczeń i słowników. W 1984 Czime Rigdzin Rinpocze przeszedł na emeryturę i od tego czasu popularyzował tradycyjne nauki, których był jednym z ostatnich dzierżawców. Rinpocze udzielał przekazów nauk Padmasambhawy takich jak Dziangter (Bjangter - Północny Skarb, termy XIV wiecznego tertona Rigdzin Godema), term Nudana Dordże oraz własnych. Od 1993 roku, kiedy Rinpocze po raz pierwszy odwiedził Polskę, przyjeżdżał do naszego kraju co roku aż do swojej śmierci w 2002 r.




Linia przekazu

Linia przekazu to nauczanie, bezpośrednie przekazywanie konkretnej praktyki medytacyjnej lub całego systemu medytacyjnego przez nauczyciela swojemu następcy. Jeśli znamy te linie, widzimy, w jaki sposób praktyka była utrzymywana i wspierana przez stulecia. Ważnym elementem prawdziwych nauk Tybetu są przekazy ustne, które nie zależąc od akademickiej erudycji i powszechnie przyjętej wiedzy, zachowują źródłową oryginalność i jasność.



Linia Dziangter

Aby zrozumieć rozmaite systemy linii przekazu, musimy rozróżnić dwa ich rodzaje - przekaz lub linia przekazu tradycji i linia tulku (inkarnacji). Linie inkarnacji nie podlegają reinkarnacji w takiej formie, w jakiej doświadczają jej zwykłe istoty. Tulku jest celowym odrodzeniem zaawansowanego mistrza ku pożytkowi wszystkich czujących istot. Zazwyczaj odnajdywany jest poprzez przepowiednie i znaki. Linia Dziangter jest tradycją Północnych (Byang) Skarbów (gTer). Rigdzin Godem, kóry dokrył je ponownie w XIV wieku, był inkarnacją Nanama Dordże Duddzioma, jednego z najbliższych uczniów Padmasambhawy (jednego ze "szczęśliwego kręgu pięciu"). "Północne Skarby" przekazywane są aż do dnia dzisiejszego w różnych liniach. Dordże Drag (rDo rJe Brag) jest skałą w kształcie wadżry, znajdującą się na północnym brzegu Brahmaputry w centralnym Tybecie. Powstał tam klasztor - główne miejsce praktyki w tej tradycji.



Dziangter Rigdzina Godema

Dziangter - Północne Skarby odkrył w 1366 roku wielki dzierżyciel świadomości Rigdzin Godem. Znalazł je w jaskini Zangzang Lhadrak. Rigdzin Godem urodził się w 1337 roku w rodzinie zaawansowanych praktykujących. Znany był zarówno jako uczony, jak i zrealizowany medytujący. Zgodnie z przepowiednią, kiedy miał pięć lat, na jego głowie pojawiło się pięć wypukłości wyglądających jak pióra sępa. Z tego powodu znany był pod imieniem Rigdzin Godem, czyli "Dzierżyciel świadomości z piórami sępa na głowie". W Zangzang Lhadrak Rigdzin Godem znalazł kasetę ze skarbem, zawierającą pięć przegródek ułożonych jak mandala. Znajdowało się tam wiele tekstów obejmujących modlitwy, sadhany tantryczne, rytuały, wskazówki do medytacji dzogczen itp. Rigdzin Godem spisał je w stosownej formie i przekazał zasługującym na to uczniom. Bardzo szybko nauki Północnych Skarbów rozprzestrzeniły się na wszystkie regiony Tybetu. Później, trzecia inkarnacja Rigdzina Godema założyła potężny klasztor Dordże Drak w Centralnym Tybecie. Szybko stał się on znanym miejscem studiów, praktyki i duchowych aktywności dla całej szkoły starych tłumaczeń ningma. Tradycja Północnych Skarbów z Dordże Drak jest przekazywana bez przerwy do naszych czasów, a jej obecnym najwyższym dzierżycielem jest J. Św. Taklung Tsetrul Rinpocze.



Czime Rigdzin Rinpocze
i linia Khordong

Gompa Khordong w Siliguri należy do wschodniotybetańskiej linii Khordong, zawierającej rozmaite linie przekazu Dziangter. Opowiemy parę słów o nich. W XIX wieku, w północnej części Kham (Wschodni Tybet) wielki terton Nuden Dordże, inkarnacja Kjeczunga Lotswały, wysoce zrealizowany praktykujący w linii Dziangter, w różnych miejscach Tybetu i Bhutanu odnalazł pełny zbiór nowych term. Były to również bardzo szczególne skarby. Zawierały Wielką Sadhanę Dordże Drollo, najbardziej gniewnego i potężnego aspektu Guru Rinpocze, kilka sekretnych praktyk Dakini, pełne mandale Strażników Dharmy itp. W kolejnych inkarnacjach Nudan Dordże odkrył dodatkowe skarby. Pojawili się również inni tertoni w tej samej linii przekazu. Wszystkie nowe termy zostały bez wątpliwości rozpoznane jako szczególna gałąź tradycji Północnych Skarbów i rodzaj kontynuacji pierwotnej linii Dziangter Rigdzina Godema. Ponieważ Nudan Dordże był głową klasztoru Khordong, nowe teksty są znane po nazwą Khordong Tersar. Obecną inkarnacją Nudana Dordże był J. Św. Czime Rigdzin Rinpocze, założyciel nowego klasztoru Khordong w Siliguri. Dużo podróżował po krajach zachodnich i wielu uczniom przekazywał instrukcje i inicjacje do nowych term Khordong oraz pierwotnej linii Dziangter Rigdzina Godema. W 1996 roku założył gompę Khordong w Siliguri, ponieważ uznał za niezbędne powstanie miejsca w Indiach, gdzie byłyby ochraniane rozmaite linie przekazu. Wraz z powstaniem szedry i Instytutu Wyższych Studiów Ningmapy ma stać się jednym z najważniejszych centrów w Azji, gdzie tradycja Północnych Skarbów będzie przekazywana, studiowana i praktykowana.




Kilka słów o Północnych Skarbach

W doskonałej tradycji term szkoły ningma ogromna ilość term została ukryta przez Guru Rinpocze i Jeszie Tsogjal, ku pożytkowi przyszłych pokoleń. W odpowiednim czasie liczni odkrywcy, czyli tertoni, znaleźli wiele z nich. Ze względu na swoje duchowe osiągnięcia i fakt bycia inkarnacjami wielkich mistrzów niektórzy tertoni uznawani są za szczególnie ważnych, a ich termy za szczególnie potężne i obdarzone najwyższym błogosławieństwem. Tradycyjnie mówimy o pięciu królach-tertonach. Mamy trzy najwyższe emanacje, będące manifestacjami ciała, mowy i umysłu Guru Ripocze. Manifestacją ciała jest Njang Rek Njima Ozer, mowy - Guru Czołang, a wielki dzierżyciel świadomości - Rigdzin Godem - odkrywca Dziangter - jest najwyższą emanacją umysłu. Z tego względu Północne Skarby obdarzone są wyjątkową duchową mocą i mogą stanowić źródło niespotykanych błogosławieństw dla praktykującego. Czasem określane są jako najwyższy przekaz starych term, Król Starych Term. Oprócz tego Dziangter Rigdzina Godema ma wiele wyjątkowych cech, które czynią z tego skarbu naprawdę wyjątkowy przekaz. Trudno wytłumaczyć je skrótowo, a część tych cech można zrozumieć tylko poprzez medytację. Dla przykładu, w części dotyczącej jidamów, czyli bóstw opiekuńczych, możemy znaleźć dwa niespotykane przekazy - "Samopowstającą i samoukazującą się mandalę ośmiu heruków" (Ka Gyed Rang Jung Rang Char), najrozleglejszą i najbardziej wnikliwą ze wszystkich sadhan ośmiu heruków, przedstawiającą wszystkie dziewięć mandal Ka Gyed w ich pełnej formie, ze wszystkimi drugoplanowymi bóstwami oraz "Dziangter Purba Czarnego Bóstwa", rozległy przekaz Wielkiej Sadhany Wadżrakilai z dodatkowymi tekstami pozwalającymi praktykującym wykonywać działania jidama w sposób pełen mocy. W rozdziale strażników, głównym bóstwem ochronnym, tak jak w innych termach, nie jest dwuramienny Gonpo Maning, ale Najwyższy Jeszie Gonpo Czagdrukpa o trzech twarzach i sześciu ramionach - najwyższy i najpotężniejszy ze wszystkich bóstw Mahakali. Mamy także wielką sadhanę Rahuli, zewnętrzną, wewnętrzną i sekretną Mahadewy itd. Ze względu na unikatowe przekazy jidamów i strażników oraz z powodu rozmaitych magicznych i duchowych, łagodnych i gniewnych aktywności Dziangter Rigdzina Godema nie ma sobie równych wśród term Tybetu. Jednakże najbardziej znaczącym punktem przekazu Dziangter, najsławniejszym i najbardziej wychwalanym jest rozdział dotyczący dzogczen - wielki zbiór praktyk medytacyjnych znanych po nazwą "Przeniesienie w umysł Samatabhadry" (Kuntuzangpo Gongpa Zangtal), pełny system nauk dzogczen, obejmujący wszystkie aspekty drogi Wielkiej Doskonałości od pierwszych poziomów wstępnych do najwyższych, sekretnych instrukcji thogal. Wielu mistrzów wychwalało je ze względu na głębię i klarowność. Stały się źródłem najwyższej realizacji dla wielu praktykujących. Razem z [przekazami] Ningtik Jabszi Longczenpy i "Krótkimi naukami" Terdaka Lingpy uznawane są za jedne z trzech najwyższych przekazów dzogczen. Powiada się, że sam fakt otrzymania inicjacji Gongpa Zangtal staje się źródłem niezliczonych błogosławieństw, a bramy do niższych odrodzeń zostają zamknięte na zawsze. Jeszcze wiele innych cech nie opisanych tutaj świadczy o wyjątkowości tych nauk. Zatem łatwo zrozumieć, że Dziangter Rigdzina Godema był zawsze uznawany za bardzo cenny przekaz, jeden z najważniejszych wśród starych term. Aż do ostatnich lat bardzo rzadko dawano i można było otrzymać pełen przekaz Północnych Skarbów. Ostatnio dzięki współczującej działalności J. Św. Taklunga Tsetrula Rinpocze i J. Św. Czime Rigdzina Rinpocze - założyciela klasztoru Khordong Siliguri - większa liczba praktykujących ma możliwość otrzymania przekazu tej wspaniałej tradycji, a praktyka Dziangter zaczęła rozwijać się na Wschodzie i Zachodzie. Można więc mieć nadzieję, że wraz z coraz większym zainteresowaniem rozwiną się także studia, badania i prace tłumaczeniowe, liczba praktykujących w linii Dziangter będzie wzrastać nieprzerwanie, a błogosławieństwo wielkiej duchowej linii przekazu przeniknie cały świat.



Obecny dzierżawca linii Bjangter - Taklung Tsetrul Rinpocze

W lipcu i sierpniu bieżącego roku w ośrodku "Drophan Ling" w Darnkowie J.Ś. Taklung Tsetrul Rinpocze udzieli inicjacji i nauk do praktyk z tradycji Dziangter: Gongpo Zanghtal, Drubkor Namsum (Droła Kundrol, Rigdzin Dungdrub, Thug Drub), Leudumna.




1
autorzy